2017 is aan!

Uitizcht in Halle

Poeh! 2016 is werkelijk waar voorbij gevlogen. Nu vind ik dat de afgelopen vier, vijf jaar toch al, maar 2016 lijkt nog wel een extra versnelling te hebben gehad. Misschien niet zo gek, als je bedenkt wat er voor ons allemaal is veranderd 😉 Traditioneel sloot ik het jaar af met een allerlaatste lekkere maaltijd. Dit jaar: shakshuka met venkel. Prima afsluiter vond ik.

shakshuka met venkel

Nu zitten we in 2017. Hopelijk wordt het voor eenieder een prachtig jaar, met wensen en dromen die uitkomen, minder nare gebeurtenissen en veel liefde. Voor mij is 2017 in ieder geval goed begonnen! Op 2 januari ben ik gestart als Webshop Coördinator bij Rosti Mepal, bekend van de schoolbekers, onbreekbare bakjes, camping- en outdoorservies en diverse lunchboxen. Een mooie nieuwe uitdaging, waar ik erg veel zin in had (en heb!). Het was een drukke week, veel nieuwe indrukken, nieuwe informatie en nieuwe mensen om mee te sparren. Gelukkig ook een hele leuke week! De eerste indruk is meer dan goed, geen neigingen om weg te rennen 😉 en, heel fijn, geen lange reisafstand meer. Mijn lieve (ex-)collega’s mis ik natuurlijk best een beetje, maar er zijn ook genoeg andere manieren om die te blijven zien en spreken.

hapjes eten met de kleine dameDat mijn reistijd korter is geworden houdt dus in dat ik meer tijd thuis door kan brengen, vooral met het kleine dametje wat hier rondrolt. Echt ongelofelijk hoe snel zij zich kan verplaatsen, enkel door zich om te rollen. En vooral ook bijzonder hoeveel plezier ze erin heeft :-D. Zowel ‘s ochtends als ‘s avonds kan ik nu meer tijd met haar doorbrengen, iets waar ik dan weer veel plezier in heb. Tijd om haar een lekker hapje te geven, rustig in bad te doen; het is er nu! Ondanks dat ik 3,5 uur meer werk dan voorheen heb ik het gevoel meer vrije tijd te hebben. En, kan ik je vertellen, dat is best wel prettig!

Samen genietenDe eerste week van 2017 zit er alweer op, het weekend is aangebroken. Ik kijk uit naar de komende 51 weken, ben benieuwd wat ze te brengen hebben. Gisterenavond hebben vriendlief en ik even saampjes genoten van de start van dit eerste weekend. Flikken Maastricht, Lie to me (2x), een lekker drankje en wat te knabbelen: prima manier om het weekend in te luiden. Hopelijk kijken jullie ook zo uit naar de rest van 2017 en hebben jullie ook zo’n fijne eerste week gehad :).

Time for christmas!

kerstgroet

Als november op zijn eind loopt en de decembermaand zich aandient kijk ik al uit naar het moment dat 5 december geweest is. Niet dat ik sinterklaas niet leuk vind, in tegendeel zelfs! Maar vanaf 6 december mag de kerstman ons huis betreden. En dat vind ik, met alle lichtjes, versiersels en gezelligheid, toch net even leuker dan sinterklaas.

Dit jaar ging 6 december geruisloos voorbij. Evenals 7 december, de 8e, 9e…. Tot vandaag, eindelijk! Het plan was om dit jaar een ‘echte’ boom in huis te halen. Helaas is dat plan mislukt ;), dus toch maar besloten onze goede oude nepperd van zolder te halen en op te tuigen. Gelukkig staat deze minstens zo gezellig.

KerstboomOns kleine meisje lag lekker te slapen, vriendlief moest nog wat werkdingetjes doen: het moment voor mij om de boel in kerstsfeer te brengen. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat er op eerste kerstdag, als de hele familie bij ons aanschuift, bij ons geen kerstboom en aanverwante versiersels staan. Zo gezegd, zo gedaan: binnen 45 minuten stond onze kerstboom weer te pronken in de woonkamer, hing de kerstwens aan de muur en heb ik onze grootste vaas gevuld met heerlijk kitscherige ballen.

kerstboom bekijken met papaOndertussen was het meisje weer ontwaakt en heeft ze samen met papa de piek bovenop de boom gezet. En natuurlijk moest ze ook even koekeloeren in de glimmende kerstballen: vreselijk interessant. Gelukkig kruipt ze nog niet, dus de ballen zullen dit jaar wel netjes op hun plek blijven hangen. Misschien voor volgend jaar wat plastic versiersels aanschaffen…

Nu zijn wij er echt helemaal klaar voor: laat kerst 2016 maar komen!

 

Het potje 2016 is bijna leeg.

2016. Met recht kan ik wel zeggen wat een jaar. Ons eerste volle jaar in onze eigen boerderij. Waarin we alle jaargetijden mee mochten maken en konden genieten van ieder uitzicht. Het jaar waarin we het Achterhoekse dialect moesten leren verstaan. Waarin onze achterbuurman er ‘s ochtends om 6.00 uur een vrolijk ‘Moii’ uitgooit als hij de koeien uit de weide haalt. Het jaar waarin we lieve mensen leerden kennen. Waarin afstand voor sommigen ineens een ding werd. Het jaar van onverwachte verbouwingen en ongewenste huisdieren. Het jaar waarin we voor het eerst naar de Zwarte Cross gingen. Ook het jaar waarin onze sullige huiskat zowaar muizen leerde vangen (en ze meebracht naar binnen) en we kalfjes in onze tuin aantroffen.

Ons uitzicht op het boerenland

Maar 2016 was nog veel mooier dan dat. Het was het jaar waarin ik moeder werd, wij papa en mama, we een gezinnetje werden. Het jaar waarin ons allermooiste meisje het levenslicht zag. Als ik terugkijk op wie ik was voor juni 2016 en wie ik ben na juni 2016 zijn dat bijna twee andere personen. Voor haar wil ik enkel de beste versie van mezelf zijn, voor haar wil ik het beste voorbeeld geven. Van haar houd ik meer dan ik ooit voor mogelijk hield. Ik ben feller dan vroeger, directer. Waar voorheen zaken als werk en hobby ongelofelijk belangrijk waren zakken deze nu verder terug. Het draait om haar. Zij is mijn middelpunt, hoe cliché het ook mag klinken. Wat je voelt op het moment dat je moeder wordt, op het moment dat er een klein wezentje volledig van jou afhankelijk is, is niet te beschrijven. Wel weet ik heel zeker: het maakt mij, nee, zij maakt ons compleet.

Samen met mijn dochter

Kortom: 2016 is een jaar om nooit te vergeten. Een bewogen jaar, een prachtig jaar. Laat 2017 met al zijn nieuwe uitdagingen maar komen! Ik heb er zin in!

Mijn goede voornemen start nu!

Zes maanden geleden werd ik mama. Een geweldige, overweldigende en intense ervaring. Ongelofelijk hoe zoiets je veranderd. Als persoon, wie je bent, hoe je in het leven staat. Maar helaas (en toch ook heel logisch) ook lichamelijk. Aan eenieder de keuze hoe zij hiermee omgaat en of je er vrede mee hebt of niet.

Ik heb er geen vrede mee. Ik ga er wat aan doen! Ik was relatief tevreden met mezelf voor ik zwanger werd. Ik was relatief tevreden met hoe snel mijn lichaam weer terug ging naar normale proporties na mijn zwangerschap. Ik ben echter niet tevreden met dat wat nog over is gebleven. En aangezien dit overduidelijk niet vanzelf gaat verdwijnen besloot ik vorige week alvast een goed voornemen voor 2017 in gang te zetten: hup, die ass de sportschool in!

En oei… dat heb ik geweten! Stel je even voor dat je een jaar niet sport, om na dat jaar weer fanatiek aan de slag te gaan. Spierpijn kan ik je vertellen, spierpijn! In spieren waarvan ik niet eens wist dat ik ze had. Foei! Maar toch ook eigenlijk wel heel lekker. En he: ik weet in ieder geval dat ik iets gedaan hebt 😉 Over drie maanden ben ik mezelf vast heel erg dankbaar 🙂

workout

Workout

Homemade kokosmakronen

Niets lekkerder dan een eigengemaakt lekkernij! Kokos doet het bij mij altijd goed, dus toen ik deze homemade kokosmakronen tegenkwam moest ik ze wel maken!

Het recept is heel eenvoudig, net al de ingrediënten trouwens. Je hebt namelijk maar weinig nodig:

  • 250 gram geraspte kokos
  • 250 gram suiker
  • 4 eieren
  • Bakplaat en bakpapier

Start met het voorverwarmen van je oven, hetelucht op 180 graden. Doe de kokos, suiker en de eieren in een ruime bak- of hapjespan en meng dit op een zacht vuurtje. Na ongeveer 5 minuten is het mengsel lekker plakkerig geworden en kan het vuur weer uit.

Neem vervolgens twee lepels (of een ijsschep) en maak bolletjes op je bakplaat. Schuif de plaat 8 tot 10 minuten in de oven en klaar zijn je kokosmakronen! Even laten afkoelen en smullen maar!

Eventueel kun je wat pure chocolade smelten om de kokosmakronen te garneren. Wil je chocoladelijntjes maken en heb je geen slagroom spuitzak in huis? Je kunt ook het puntje van een boterhamzakje knippen!
kokosmakronen-homemade